جدیدترین اخبار :
  • آیت الله صفایی بوشهری: زیرساخت‌های ایجاد دانشگاه مذاهب اسلامی در بوشهر فراهم شده است/ان شاء الله دانشگاه مذاهب اسلامی استان بوشهر قطب علمی در جنوب کشور باشد/وحدت بر اساس ولایت و معرفت از نعمت‌های انقلاب اسلامی است
  • دکتر مختاری در دیدار با مسئولان استان بوشهر: امید می‌رود دانشگاه مذاهب اسلامی استان بوشهر قطب مهم و برجسته علمی کشور شود/ این دانشگاه از ابتکارات و یادگارهای مهم و برجسته مقام معظم رهبری است/قدردانی از حمایت های آیت‌الله صفایی بوشهری و استاندار محترم بوشهر
  • استاندار بوشهر در نشست با مسئولان دانشگاه مذاهب اسلامی: زیرساخت‌های دانشگاه مذاهب اسلامی در بوشهر تقویت می‌شود/استان بوشهر پایگاه وحدت آفرین علمای مذاهب اسلامی است
  • انتصاب "سرپرست دانشگاه مذاهب اسلامی واحد بوشهر" با حضور نماینده محترم ولی فقیه و استاندار بوشهر
  • نخستین نشست «شورای تدوین و تعیین راهبردهای تولید آثار و متون پژوهشی دانشگاه مذاهب اسلامی» برگزار شد

پایان‎نامه "تأثیر اراده در وقوع طلاق در فقه اسلامی" 4 اردیبهشت ماه دفاع می‎شود/ چکیده

تاریخ اطلاعیه : 98/01/28 | تعداد بازدید :230

جلسه دفاعیه رساله « آقای عبدالصمد مرتضوی» دانشجوی مقطع دکتری، رشته  فقه و مبانی حقوق اسلامی روز  چهارشنبه مورخ  98/02/04 از ساعت  17 در سالن جلسات دانشگاه مذاهب اسلامی برگزار می گردد.

 عنوان پایان نامه:

تأثیر اراده در وقوع طلاق در فقه اسلامی

استاد راهنما: آقای دکتر ضیایی

استاد مشاور: آقای دکتر فرح زادی

اساتید داور: آقایان دکتر هرندی، رهبر و خانم دکتر دانش پور

چکیده:

بنا به عموم آیات قرآنی و طبق احادیث نبوی، اصل بر آن است که طلاق به وسیله‌ی زوج انجام گیرد اما اغلب فقها معتقدند: زوج می‌تواند طلاق را به غیر خویش تفویض یا توکیل نماید. در مورد تفویض و توکیل و تعلیق طلاق در ضمن عقد نکاح یا در قراردادی مستقل و نیز در مورد طلاق قبل از نکاح، میان فقها اختلاف نظر است.

تمامی فقها، اراده‌ی لفظ طلاق را شرط لازم برای وقوع طلاق می‌دانند و به همین خاطر است که به اتفاق، در مورد طلاق خوابیده و بی‌هوش و مانند آن که فاقد قصد لفظ می‌باشند، حکم به عدم وقوع طلاق کرده‌اند. برخی از فقها از جمله امامیه و ظاهریه، اراده‌ی معنای طلاق را نیز شرط لازم برای وقوع طلاق دانسته و اصل تقسیم‌بندی طلاق به صریح و کنایه را مردود می‌دانند.  در مقابل، جمهور اهل سنت، میان طلاق صریح و کنایه در این مورد، قایل به تفکیک شده و اراده‌ی معنا را در طلاق صریح، شرط لازم برای وقوع طلاق ندانسته‌اند.

در مورد وقوع یا عدم وقوع برخی مصادیق طلاق از جمله طلاق معلق و طلاق سکران و هازل و غضبان و مکره و مانند آن، میان فقها اختلاف نظر است.  بخشی مهم از این اختلاف نظر، نشأت گرفته از آن است که برخی فقها، قواعد عمومی در عقود و ایقاعات را بر اساس نصوصی چونثَلَاثٌ جِدُّهُنَّ جدٌّ، وَهَزْلُهُنَّ جِدٌّ... تخصیص داده‌اند. دلیلِ دیگر آن است که برخی فقها، ضمن تفسیر مضیَّق از نصوص موجود در موضوع طلاق، بیشتر به اصل احتیاط عمل کرده‌اند. اما بخشی عمده از این اختلاف نظر، مربوط به نوع تعریف فقها از اراده و ارادی دانستن یا ارادی ندانستن برخی مصادیق طلاق است. به عنوان مثال، برخی فقها رضا را رکن اراده دانسته و مکرَه را تنها نقل کننده‌ی سخن مکرِه دانسته‌اند و حکم به عدم وقوع طلاق مکره داده‌اند. این در حالی است که برخی دیگر از فقها، رضا را رکن اراده ندانسته و مکرَه بودن و زوال اختیار و قصد را در کلیه‌ی تصرفات قولی مثل طلاق و نکاح، ناممکن دانسته و حکم به وقوع طلاق مکره کرده‌اند. با بررسی دلایل فقها در مورد وقوع یا عدم وقوع مصادیق مختلف طلاق و با دقت نظر در آیات قرآن و احادیث نبوی پیرامون طلاق و با در نظر گرفتن حکمت تشریع طلاق در اسلام؛ این نتیجه حاصل می‌شود که اراده‌ی لفظ و اراده‌ی معنای طلاق، دو شرط لازم برای وقوع طلاق می‌باشد.   

جدیدترین اخبار
آرشیو اخبار
سامانه پیامکی و ایمیل

بازگشت به ابتدا