جدیرترین اخبار :
  • تفاهم نامه همکاری میان دانشگاه مذاهب اسلامی و دانشگاه ادیان و مذاهب قم به امضاء رسید
  • افتتاح نمایشگاهی از کتب خریداری شده از سی و یکمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران در کتابخانه مرکزی دانشگاه/ عرضه بیش از 500 عنوان کتاب جدید
  • نشست صمیمی معاون پژوهشی و فناوری و مدیران کل پژوهش و انتشارات دانشگاه با دانشجویان خواهر
  • برگزاری کارگاه دانش افزایی "سواد رسانه‎ای" ویژه اعضای هیات علمی به همت معاونت پژوهشی
  • دومین نشست علمی طلایه داران وحدت اسلامی «آراء و اندیشه های آیت الله شهید سید محمد باقر صدر

پایان نامه "تأثیر مستی بر مسئولیت کیفری در فقه مذاهب اسلامی و حقوق ایران" 15 اردیبهشت دفاع می‎شود/ چکیده

تاریخ اطلاعیه : 97/02/15 | تعداد بازدید :75

جلسه دفاعیه پایان نامه خانم زینب اخگر دانشجوی رشته فقه مقارن وحقوق جزای  اسلامی در مورخه15/2/97 از ساعت  16.30الی18.00 سالن جلسات دانشگاه مذاهب اسلامی برگزار می گردد.

 اطلاعات دفاعیه به شرح ذیل می باشد:

عنوان پایان نامه:

تأثیر مستی بر مسئولیت کیفری در فقه مذاهب اسلامی و حقوق ایران

استاد راهنما: جناب آقای دکتر توجهی

استاد مشاور:جناب آقای دکترامیدی

استاد داور: جناب آقای دکتر صبری

چکیده:

یکی از مسائل اساسی‌که در فقه جزایی و حقوق کیفری مورد بحث قرار می‌گیرد، مسئله مستی و تأثیر آن بر مسئولیت کیفری می‌باشد، که بررسی این مطلب وابسته به فهم درست معنای مستی در فقه و حقوق می‌باشد. ازاین رو در رساله حاضر با بررسی اقوال مختلف فقهای مذاهب اسلامی و حقوق دانان و قوانین موضوعه ایران ضمن تلاش برای تبیین معنای مستی، به بررسی تأثیر آن بر مسئولیت‌کیفری پرداخته شده و این نتیجه حاصل شده که در فقه اسلامی فرد تحت شرایط خاصی، مسئول خطا و جرم ارتکابی خود نمی‌باشد. به عبارت روشن‌تر در صورت داشتن شرایطی همانند فقدان اختیار و اراده نمی‌توان او را مسئول اعمال ارتکابی خود دانست. در حقوق موضوعه نیز مستی تحت عنوان عوامل رافع مسئولیت‌کیفری مورد توجه قانون‌گذار بوده و همواره مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. در مستی اصل بر مسئولیت شخص می‌باشد مگر این‌که مطابق قانون ثابت گردد که مستی به منظور ارتکاب جرم نبوده و شخص مست، به طورکلی مسلوب الأختیار بوده است. از آنجا که مستی به عنوان عاملی که بر عقل یا اختیار تأثیر می‌گذارد در صورتی که شخص بی اختیار یا از روی اجبار مست شود بدیهی است که فاقد مسئولیت‌کیفری می‌باشد، اما شرب خمر بدون قصد ارتکاب جرم دارای مجازات حد شرب می‌باشد. مطلب مهم دیگر در حال مستی، مسلوب الأراده شدن شخص در زمان ارتکاب جرم می‌باشد به این معنی که اگر شخص در حالت اجبار یا اکراه مرتکب استعمال موادی گردد ولی اراده خود را به کلی از دست ندهد، موجب رفع مسئولیت‌کیفری نمی باشد. حالت دیگر در زمانی است که مرتکب در زمان شرب مسکر، احتمال وقوع جرم را بدهد و یا با اختیار خود را مست نماید، در این صورت شخص دارای مسئولیت تام می‌باشد، اما بدیهی است در صورتی که مستی به منظور ارتکاب جرم باشد، جرم عمدی و مجازات مرتکب تشدید خواهد شد. ماده 154 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 نیز در این زمینه بیان می‌دارد: «مستی و بی‌ارادگی حاصل از مصرف اختیاری مسکرات، مواد مخدر و روان‌گردان و نظایر آنها، مانع مجازات نیست مگر این‌که ثابت شود مرتکب حین ارتکاب جرم به طور کلی مسلوب الاختیار بوده است. لکن چنان‎‌چه ثابت شود مصرف این مواد به منظور ارتکاب جرم یا با علم به تحقق آن بوده است و جرم مورد نظر واقع شود، به مجازات هردو جرم محکوم می شود».

 

کلیدواژه ها: مستی،تأثیر مستی بر مسئولیت‌کیفری، تأثیر مواد مسکر در فقه، قانون مجازات اسلامی.

 

آرشیو اخبار
سامانه پیامکی و ایمیل

بازگشت به ابتدا